وجود منابع آب و خاك در خوزستان و ضرورت بهره برداري از آنها ايجاب مينمود كه مطالعات همه‏جانبه‏اي در اين خصوص انجام‏گيرد . به‏همين دليل در سال 1335 شركت عمران و منابع بعنوان مشاور سازمان برنامه و بودجه مطالعات خود را در خصوص شناخت پتانسيل‏هاي آبي-خاكي در منطقه شروع نمود .

موسسه عمران خوزستان در سال 1337 همزمان با مطالعه وطراحي تاسيسات توليد نيرو ، خريداري تاسيسات و شبكه‏هاي قديمي برق را از شركتهاي خصوصي آغاز نمود و براي احداث خطوط 132 كيلوولت آبادان ، اهواز و خط 33 كيلوولت مركز برق حرارتي پالايشگاه تا ايستگاه اصلي برق آبادان با شركت نفت به توافق رسيد ، بطوريكه يك سال بعد در ارديبهشت‏ماه 1338 با بهره‏برداري از آن ايستگاه و شبكه مربوطه ، مركز استان خوزستان از نعمت برق برخوردار گرديد و در همين سال هم طرح آبياري دز در وسعت 20 هزار هكتار به صورت آزمايشي شروع شد .

در تاريخ نهم خرداد 1339 بر اساس قانوني كه به تصويب مجلسين وقت رسيد سازمان آب و برق خوزستان تاسيس و از شهريورماه همان سال مسئوليت اجراي طرحهاي عمران خوزستان را رسماً بعهده گرفت و اين سازمان با جلب همكاري هرچه بيشتر متخصصين و كاركنان ايراني با شايستگي و جديت هرچه تمامتر اجراي طرحهاي عمرانط را دنبال نمود . بطوريكه در سال 1340 براي اولين بار پس از 500 سال كشت نيشكر در خوزستان احيا گرديد و اولين محصول نيشكر در منطقه هفت تپه برداشت و به شكر تبديل شد .